nieuw begin?

Het is ondertussen te lang geleden om hier alles te gaan neerschrijven wat er de laatste maanden is gebeurd. Daarom een korte opsomming die zonder twijfel niet volledig zal zijn:

  • drukte op het werk, ondanks de vakantieperiode
  • zoeken naar huizen in de regio Paal, Tessenderlo, Ham
  • zoektocht naar huizen omschakelen naar een zoektocht naar bouwgrond, zelfde regio
  • cd’s kopen
  • nog cd’s kopen (Antje Duvekot! Zoek het op, folkliefhebbers!)
  • Repeteren! (Funtime Fest! Here we come!)
  • Nog repeteren! Trouwmis (niet de mijne)! Here I come!
  • feestjes
  • nog feestjes
  • leeghangmomenten
  • muziek (nieuwe van Alexisonfire! Old Crows, Young Cardinals! Zéér koel)
  • Eindelijk terug gitaarles, nu stiekem op zoek naar zangleraar.
  • enz

Voilà.

Ik ben eens benieuwd of dit een nieuw begin is.

Koortsmeetsysteemstrook

Koortsmeetsysteemstrook. Een langer palindroom kende ik eigenlijk niet.

De langste palindroom in zinvorm was tot voor kort: “A man, a plan, a canal. Panama.”

Blijkbaar heeft een zekere Demetri Martin zich daar iets langer mee bezig gehouden. “Dammit, I’m mad”, een gedicht dat een volledig palindroom is. Geschift.

“Dammit I’m mad.
Evil is a deed as I live.
God, am I reviled? I rise, my bed on a sun, I melt.
To be not one man emanating is sad. I piss.
Alas, it is so late. Who stops to help?
Man, it is hot. I’m in it. I tell.
I am not a devil. I level “Mad Dog”.
Ah, say burning is, as a deified gulp,
 In my halo of a mired rum tin.
I erase many men. Oh, to be man, a sin.
Is evil in a clam? In a trap?
No. It is open. On it I was stuck.
Rats peed on hope. Elsewhere dips a web.
Be still if I fill its ebb.
Ew, a spider… eh?
We sleep. Oh no!
Deep, stark cuts saw it in one position.
Part animal, can I live? Sin is a name.
Both, one… my names are in it.
Murder? I’m a fool.
A hymn I plug, deified as a sign in ruby ash.
A Goddam level I lived at.
On mail let it in. I’m it.
Oh, sit in ample hot spots. Oh wet!
A loss it is alas (sip). I’d assign it a name.N
ame not one bottle minus an ode by me:
“Sir, I deliver. I’m a dog”
Evil is a deed as I live.
Dammit I’m mad.

het is zover

Het moest er ooit van komen.

Ik heb mij vorige week een macbook aangeschaft. 

De goedkoopste die er is, want ik vind ze toch nog steeds vrij duur. Maar ik heb er zeker nog geen spijt van! Tof ding.

Wat is dat toch met die regen?

Het is de mensen die vaak op de baan zitten zeker al ooit opgevallen. Van zodra er enkele druppels neerslag uit de hemel komen gevallen, blijkt plots 80% van de chauffeurs op de baan niet meer fatsoenlijk te kunnen rijden.

Resultaat: ongevallen, monsterfiles, dood, verderf!

Waarom? Wat is er zo moeilijk aan rijden in de regen? Zijn er misschien sommigen die hun pas gevolgde slipcursus per sé in de praktijk brengen? Bedenkt iedereen dat hun was nog buitenhangt en moeten ze daarom en masse naar huis racen?

Alsof er nog niet genoeg incompetente chauffeurs op de baan zitten.

7 dingen stokdinges

Hupla, het is nog eens gebeurd. Ik heb nog eens een stokje mijn richting uitgeworpen gekregen. Het is zelfs een soort van meta-stokje, want het is van JT  naar zowel Xtremels als mij gegooid, om daarna van Xtremels ook mijn richting uit te komen. Bizar.

Het gaat er dus om dat ik 7 dingen moet vertellen die de meeste mensen nog niet van mij weten. Hier gaan we.

  1. Van mijn 14de tot mijn 20ste jaar heb ik muzikaal op een strikt punkrock-only dieet gestaan. Alle andere muziek was mij te banaal, te saai, te watdanook, maar vooral te traag. Ondertussen zijn mijn muzikale horizonten gelukkig stevig breder geworden, al draag ik punkrock nog steeds een zeer warm hart toe.
  2. Ik heb nog nooit een gaatje gehad in mijn tanden. Ook niet mijn melktanden. De boor van de tandarts is voor mij dus nog steeds een onbekende.
  3. Ik geniet stiekem van wiskunde
  4. Rijmpje: van bloed word ik niet goed.
  5. Van spuiten of naalden ben ik geen fan. Ik zal dus ook nooit vrijwillig iets in of door mij steken. Als gevolg ben ik volledig piercing-vrij.
  6. Mijn korte termijn geheugen is soms verschrikkelijk. Ik kan aan iets denken, en tegen de tijd dat ik een blad papier heb genomen om het op te schrijven, kan ik het alweer vergeten zijn.
  7. Ik zou graag het dialect van mijn thuishaven kunnen spreken, maar ik ben een ramp in dialecten. Daarbij neem ik snel klanken en spreekwijzes over, waardoor mijn eigen dialect een mengelmoes is van noord-limburgs, kempisch (van de vriendin), en alle dialecten waarmee ik in contact ben gekomen op de universiteit en het werk.

Voilà.

*legt stokje voorzichtig neer en wandelt fluitend weg*

Mensen waar ik mij in opnaai: oplossingontwijkers

Ik moet over 10 minuten bij de kinesist zijn in het hospitaal in Antwerpen. Das een half uur rijden dus dat haal ik nooit meer.

Awel, belt dan dat ge later zijt!

Nee, dat gaat niet. Dieje zit nu ook met patiënten.

Bel dan naar de secretaresse?!

… Nee, dat gaat ook niet, want … dat is een kinesistenpraktijk, dus ik weet niet welke ik ga krijgen. En daarbij heb ik geen nummer van die afdeling

Ja, onnozelaar, bel dan naar het ziekenhuis daar, die kunnen u wel doorverbinden.

Kijk, daar word ik dus onnozel van. Als ge geen oplossing wilt hebben voor uw “problemen”, hou ze dan voor u, en kom mij er niet mee lastig vallen. Zak!

Dingen waar ik mij in opnaai: volksraadplegingen

Bestaat er een beter wapen voor de “paraplupolitiek” dan een volksraadpleging?

“Oh, is het volk niet blij met de uiteindelijke beslissing? Ze hebben nochtans zelf gekozen in een referendum!”, wast de politieker zijn handen in onschuld.

Momenteel zijn ze in Antwerpen bezig met een referendum voor het Lange Wapper scenario. Ze schamen zich daar nog niet! Eerst zitten ze bakken vol geld uit te geven aan allerhande studiebureaus die al dan niet tot gewenste resultaten kwamen, om daarna toch nog geen beslissing te kunnen/durven nemen en dan maar “het volk te laten beslissen”. Als ze maar de verantwoordelijkheid kunnen wegschuiven en hun eigen postjes kunnen beschermen.

Met alle respect, maar “het volk” zijn geen experten in de materie! Als ik een of andere ziekte heb, ga ik ook niet de straat op en wildvreemden laten beslissen welke pillen ik moet pakken. Neen, ik ga daarvoor naar de dokter. Ik ga daarvoor naar de apotheker. Mensen die daarvoor gestudeerd hebben. Mensen die weten waarover ze spreken.

Sommige mensen zullen zich misschien goed geïnformeerd achten, maar de realiteit is dat de enige info waarover de modale Jan met de pet beschikt, gedoseerde en door de media en belangengroepen gemanipuleerde info is. Informatie die in geen geval de basis kan zijn om tot een juiste beslissing te komen.

Bah, politiek. Veel gewapper, weinig wind.