Categorie archief: Uncategorized

dingen waar ik mij in opnaai: PIXmania

Serieus, bestel nooit iets bij PIXmania.

Welke moderne onderneming heeft er nu een callcenter dat niet (u leest het goed, NIET) met een gsm bereikbaar is?!

Meer hoeft er eigenlijk niet gezegd. Maar mag wel.

priority: HIGH

Vandaag hebben ik weer een nieuwe interne tool leren gebruiken.

Je kent ze wel, de tools die je moet gebruiken om aanvragen richting andere afdelingen te sturen. Meestal moet je er wat informatie inpompen (om dan later te merken dat er toch net dat ietsje meer info nodig is), wat formuliertjes in uploaden en hup! Handen wassen!

Ook is er bij dergelijke tools virtueel altijd de mogelijkheid om de urgentie van je aanvraag in te geven. En daar krijg je dan ook hoogstwaarschijnlijk volgende uitleg bij:

“Ja, en voor prioriteit zetten we… euh… High eh. Ja, ik zet dat altijd op High. Anders komt ge zowiezo onderaan de schuif te liggen.”

Bij deze wil ik een (dringende!) oproep doen aan alle programmeurs die ooit dergelijke softwarepaketten moeten schrijven. Laat die mogelijkheid eruit! Ze heeft toch geen nut, want van zodra alles dringend is, is niets meer dringend.

Het dringende karakter kan enkel nog onderstreept worden door ter plekke bij de andere dienst langs te gaan om daar erop te wijzen dat het wel degelijk dringend is.

Dus laat het eruit! Bespaar u de moeite! Bespaar ons de moeite! De moeite van telkens weer die “priority: HIGH” aan te vinken enkel om een FIFO behandeling te garanderen.

Ik zal wel rechtstreeks naar de andere verdieping gaan om daar de dringendheid van mijn aanvraag te onderstrepen. Dan strek ik mijn benen nog eens en zie ik nog eens iets van de wereld. Dan heb ik nog eens wat sociaal contact!

Priority: HIGH

Stokje 2.0

Ik heb dit stokje toegeworpen gekregen van Life Is A Dance. Ik achtte die dingen al lang uitgestorven! Aangezien dat online alles sneller gaat, is het niet onwaarschijnlijk dat het wederom herontdekt is.

Dan moet er wel een nieuwe naam uitgevonden worden vind ik. Kan er iemand beter dan “Stokje 2.0”?

Maar dus, ernst:

Wat wilde je later worden (als je kind was)?
Hierop heb ik eerder al eens een antwoord gegeven. Best die post dus eens bekijken voor een gedetailleerd antwoord.

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
Staat ook zowat te lezen in die vroegere blogpost.

Hoe wilde je, als kind, er later uitzien?
Beetje een vreemde vraag moet ik toegeven. Mag ik zeggen dat ik vermoed dat dit stokje door een vrouw is opgesteld?

Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik toen al hard met mijn uiterlijk bezig was, of wakker lag van mijn reeds regressieve haarlijn, sterk aanbossende neusharen en sint-jacobs oorschelpen.

Hoe zie je er nu uit?
Momenteel vrij moe van een uitputtende maandag met een stevige bos golvende haren wegens nog maar eens een poging om mijn haren wat te laten groeien. Voor de rest: arisch.

Hoe zag de man van je dromen eruit?
Ja, nu weet ik het zeker, het is opgesteld door een vrouw. Ik zal dan ook de “man” in de vraag vervangen door “vrouw” en zeggen: ik was nog niet eens met mijn eigen bezig, laat staan met mijn toekomstige.

En wat is het uiteindelijk geworden?
1m61, wel een delta als je mij met mijn 1m94 er naast zet, donkere haren, … jullie zaken eigenlijk allemaal niet.

Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?
Euhm.. wie heeft deze vragen opgesteld? Dacht iedereen hieraan als ze zelf kind waren? Of schat ik de gemiddelde “kind”-leeftijd wat fout in?

Wat is het uiteindelijk geworden, of zal het wellicht worden?
Als het aan mij ligt 2, als het aan haar ligt 3. Wacht maar tot ze er 2 van mij gebaard heeft 😉 .

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?
Ik herinner me mijzelf ziek gegeten te hebben in spaghetti, frieten en koude schotel. Ik neem aan dat die drie dus wel zowat mijn lievelingseten waren.

In het rijtje van wat ik niet lustte spant lever ongetwijfeld de kroon.

Lust je dat nu nog niet of heb je andere favorieten?
Als je mij wil zien kokhalzen aan tafel, dan voldoet een stuk lever nog steeds. Dat is ondertussen eigenlijk het enige dat ik echt niet lust. Voor de rest eet ik zowat alles wat je me voorschoteld.

Ja, dat was het zowat. Als je het wil, ik zal het hier laten liggen. Pak maar weg!

To Pull a Feyske.

Ik heb zo het gevoel dat ik nog iets over Steven Feys moet bloggen, gewoon om mee te blijven. Maar veel heb ik er niet meer over te zeggen.

Dus we laten hem even links liggen.

Gelukkig heb ik nog genoeg ander materiaal om over te bloggen. Zo is er het moment waarop ik een magistraal optreden gaf ergens in een zaal in Vlaanderen. Na het optreden kwamen er mensen naar mij toe, tranen in de ogen en al, zeggend dat ik een leemte in hun leven had opgevuld waarvan ze het bestaan nog niet kenden. Dat mijn muziek hen in het diepste van hun ziel had geraakt.

Tja, dat doet goed natuurlijk.

Je zal hierover niets terugvinden op google. Ik ben namelijk een muzikant van dergelijk kaliber dat ik google niet nodig heb om een publiek voor mijn optredens aan te trekken. Wereldberoemd als het ware. Jaja, het past allemaal in het plaatje dat ik hier even ophang.

nog even in verband met gisteren…

Dit kwam ik hier toevallig nog tegen.

fartcard

Mooie vooruitzichten!

Ik heb mooie vooruitzichten in het verschiet! Zaterdag vertrek ik met de vriendin voor een goede week richting La Douce France! Welke regio, daar zijn we nog niet volledig uit, maar vertrekken zullen we!

Momenteel ligt het volgende plan op tafel: Eerst enkele dagen richting Champagnestreek, en wanneer we daar onze roes uitgeslapen hebben, richting Nantes.

Morgen is dus mijn laatste werkdag om pas op 6 juni te wederkeren!

Ik kijk er al naar uit!