Buikgriep

Ik niet, maar mijn vriendin wel. De duts wist gisteren ocharme niet waar kruipen.

Zaterdagavond begon het gevoel van onbehagen. Ze was mee op weekend met mijn oude studentenvereniging. Na het avondeten moest ze even gaan liggen, en tijdens de cantus liet ze zich atypisch afzijdig. Water bevond zich in het glas normaliter gevuld met bier.

En dan de nacht van zaterdag op zondag. Om het half uur uit bed, om ’s morgens tot de constatatie te komen dat er dafalgans en aspro’s te over zijn, maar dat niemand iets in de vorm van Immodium of Motilium bijheeft. Uiteindelijk is de apotheker van wacht gezocht geweest, want een rit van anderhalf uur zou wel eens problemen kunnen geven.

Gisteren na aankomst dan ook een bezoekje gebracht aan de dokter van wacht die het duidelijk stelde: “Ja, das echt buikgriep eh”.

Ze is dus drie dagen thuis. Deze middag had ze nog steeds niets gegeten. Sinds zaterdagavond niet, en daar schoot ’s nachts ook al niet meer van over.

“Goed voor de lijn”, denk ik dan als positieve noot. Al mag ik dat pas zeggen nadat ze zich weer beter voelt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s