Ik heb er weer ene gevonden

Gisteren, op het werk. Het ging over Werchter en dat ze de eerste dag al niet al te veel geluk hadden met het weer.

Een klein stukje van de dialoog:

“Stevige bui”
– “Inderdaad. Iedereen hier nu blij dat ze niet naar Werchter zijn”
“Ik ben niet zone Werchter-man”
– “Ah, gene festivalman?”
“Bwa, muziek in totaal interesseert mij eigenlijk niet zo.”
– “…   hoe bedoelt ge? De muziek op werchter?”
“Neenee, gewoon, muziek in het algemeen, niet zo mijn ding.”

Muziek in het algemeen, niet zo mijn ding…

Dat kan ik dus niet snappen.

Advertenties

6 Reacties op “Ik heb er weer ene gevonden

  1. “ademen, ni zo mijn ding”

  2. Langs de andere kant: hoe lastig moet het leven wel niet zijn voor dat soort mensen! Stel je voor dat zij zich zelfs ergeren aan muziek. We zijn namelijk constant omringt door muziek: op de radio in de auto (rijden zij zonder radio aan??), op feestjes (zij dansen dan wellicht ook niet), op televisie, wie weet zelfs op het werk via het kleine krakende radiootje van hun collega. Het lijkt me moeilijk om eraan te kunnen ontsnappen. Muziek is zo alomtegenwoordig dat je niet anders kan dan op zijn minst een 10x per dag gespeelde song goed of slecht vinden. Geen mening hebben lijkt me onmogelijk.

    Een bizar fenomeen, dat is een feit!

  3. Misschien is het wel gewoon een medische aandoening. Musicofobie of zo. Zou de medische literatuur daar wel voldoende aandacht aan besteden?

  4. Pingback: Song van de dag « The White Lodge

  5. Pingback: Den Tour « Painfully Redundant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s