Formeel by nature

Misschien is het een van die dingen waarvan men zegt: “je hebt het, of je hebt het niet”. Ik heb het in ieder geval niet. Ik ben niet formeel van nature.

Elke dag opnieuw word ik ermee geconfronteerd.

Bijvoorbeeld:

Ik heb in het verleden hier al eens gepost over het grote aantal blinde hoeken er te nemen zijn in onze kantoorgebouwen, wil je van punt A naar punt B gaan. Het ding met blinde hoeken is, van welke richting je ook komt, je wil altijd de bocht afsnijden. Als ik geen koffie in mijn hand heb, vergeet ik dan ook extra voorzichtig te zijn, waardoor het wel eens vaker tot een ‘bijna botsing’ komt. Vaak zegt die andere persoon dan: “Pardon”, legt zijn/haar hand op mijn arm, en passeert mij aan diezelfde kant. Over mijn lippen passeert er meestal iets dat lijkt op: “HOLA!” ofwel “WOEPS!” of nog “HOW!” waarna ik een stapje opzij doe, en de kans groot is dat ik eigenlijk nog steeds in de weg sta.

Soms gebeurt het ook wel dat de andere persoon hard verschrikt. Ik ben namelijk vrij groot. Je ziet dan in een flits de angst in hun ogen. Op zo’n moment mag je bijna niet meer formeel zijn. Dus ik hoop daar altijd stiekem op…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s