Nog een review: Let’s Play Punk and HC Compilation

Deze morgen toevallig op een oud schijfje gestoten. De eerste Let’s Play Records compilatie. Ik heb wat gezocht maar zie niet direct een datum staan. Volgens mij dateert de cd van 1999 of 2000. Ondertussen bestaat Let’s Play Records niet meer, en google vindt ook geen referenties terug. Dat wil al wat zeggen…

De cd moest dienen om wat geld te verzamelen voor het Let’s Play label dat werd getrokken door Maarten Luyts en zijn bevallige vriendin (ik wil zeggen: Hannelore?). Ondertussen zijn beiden van de aardbol verdwenen, evenals het label.

15 nummertjes van beginnende bands. Tegenwoordig zou je zoiets niet meer verkocht krijgen. Weinig kwaliteitsvolle opnames kan je nu kosteloos vinden op Myspace’s allerhande. In die tijd bestond dat gedoe allemaal nog niet en waren dergelijke verzamelplaten schering en inslag. Ondertussen bestaat er volgens mij geen enkele van de bands meer.

1. No Strings Attached – Guild. HA! Het eerste nummer van onze eerste demo met de meesterlijke titel “Dubber Rucky”. En welk beter tijdloos thema te kiezen dan luchtvervuiling. Marco Roelofs van de Heideroosjes zou zeggen: “We hebben dit nummer 10 jaar geleden geschreven maar het is nog altijd verdorie actueel!”. Ondertussen zijn Bart en Ronny met Rampage een nieuw project begonnen.

2. Scoop – I won’t fall again. Over die mannen weet ik enkel nog dat ze van Genk kwamen. Ik herinner mij een stevige bos krulhaar van bassist-zanger. Dat is het zowat.

3. Force of Change – Never alone. De mannen van Koersel. Zijn later eens van naam veranderd, maar het mocht niet baten. Gitarist bleek later een neef te zijn van mijn vriendin toen, maar zelfs dat bracht geen succes.

4. Easy Way Out – Private 304. Jawel, Easy Way Out, daar zat wat in. Later zijn ze wel uiteengevallen maar andere, meer succesvolle projecten zijn eruit ontsproten. Sander ging met AddActionlistener(this) een iets experimentelere kant uit en Vally staat 25 mei mee de 2de plaat van The Maple Room voor te stellen in Meerhout.

5. Buckle Up – Brotherhood. Nog niet zo lang geleden de handdoek in de ring gegooid. Ik heb alleen weet van nieuw project van Jelle die blijkbaar wat potjes aan het breken is met Break Of Day.

6. Access Denied – Pain from a higher level. Man, deze post begint een slecht idee te lijken… Geen idee wat deze mannen nu aan het doen zijn.

7. Spindrift – Circles. Zanger van Spindrift heeft met Lost In Rhone recentelijk wat kleine rimpeltjes veroorzaakt, maar ruzie in die band heeft er geen golf van kunnen maken.

Manman, bijna halfweg.

8. Hattrick Hero – Six Bullets. De Belgische Good Riddance? Bands waar de drummer zingt… ik heb het er niet zo op. Gabor heeft nog ooit verteld had dat hij normaal gezien op deze trein had moeten zitten. Soms zit het mee…

9. Henke Pak – Pay to die. Liedjes tegen sigaretten roken. Zouden ze nog bestaan, het zou een mooie campagne zijn. Gitarist is uit de band gestapt wegens ‘te simpel’ of zoiets. Ik herinner mij wel een verrassend goede cover van een nummer van X-session, al weet ik niet meer welk.

10. Nevergreen – Like 2 Die. NuMetal, ik was het genre al bijna vergeten. Nevergreen werd later Gazzoleen, maar of die nog bestaan…?

11. Not Again – No Way Out. Na lang aanmodderen als gevolg van drummerperikelen toch maar gestopt. Bij mijn weten zijn er geen nieuwe muzikale projecten. Kris heeft wel net een huis gebouwd.

12. Square One – Kite. Frits aka Ray aka Fred aka Frederik Di Bono aka demanvanevihanssen. Toen waren ze nog goed. Frits was een god op het podium wiens stem alles leek aan te kunnen. Jammer genoeg steeg het succes hun naar het hoofd. Frits zingt nu nog bij Silverene of samen met zijn vrouw. Zeer foute single trouwens…  Ach ja, ik kan toch zeggen dat ik ooit met de man van Evi Hanssen heb samengezongen. Dubieuze eer.

13. Spike – It’s over. Spike… waar is de tijd. Wereldberoemd in Wijchmaal en omstreken. “Repeteren is niet nodig, nieuwe nummers zijn overgewaardeerd” was hun levensleuze. Ondertussen toch gestopt. Tom is ondertussen bezig met Bronze.

14. Shade – The Trial. Nochtans van “ons kanten”, maar geen idee wat er van deze mannen geworden is.

15. Trust – spirit of ’99. Volgens mij zijn ze recentelijk ook gestopt… alhoewel het zou kunnen dat dit de enige nog overlevende band is van de 15. Ik vind nochtans niets via google, en ja, als google het niet vindt, dan bestaat het niet.

Oef, gedaan…

Proficiat als je deze zever volledig uitleest.

Advertenties

2 Reacties op “Nog een review: Let’s Play Punk and HC Compilation

  1. Ik heb Maarten een paar weken geleden toevallig nog gezien op TV. Hij vertelde er over een optreden ergens waar dove/slechthorende mensen met behulp van een speciale trillingenstoel konden “luisteren”.

  2. hehe,

    toevallig hier terecht gekomen en was verrast een review te lezen van een cdtje uit de ‘goede oude tijd’.
    Ik ben dus toch niet van de aardbol verdwenen… nog steeds bezig met muziek, zij het op een totaal andere manier. Zoals Tijs al wist maak ik nu concerten & festivals toegankelijk voor personen met een handicap…
    brengt gelukkig iets meer op als Let’s play!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s