Als ik later groot ben…

Vreemde man Tijs heeft mij mijn eerste stokje ooit toegeworpen! Aangezien ik Tijs al een tijdje ken, en ik weet dat hij goed zorg draagt voor zijn spullen, durf ik het aannemen zonder mijn handen te wassen nadien.

Wat wilde ik worden:

Als een kind: Ik ben al blij dat de vraag niet was: wat wilde je worden toen je klein was, want ik ben nooit klein geweest. Maar dat buiten beschouwing. Niet dat ik er mij zoveel van herinner, maar ik meen mij te herinneren dat ik nogal een fascinatie had voor dinosauriërs. Dus ik gok op archeoloog voor deze periode. Andere opties waren astronaut, politieman, brandweerman en X-man.

Als een tiener: Als tiener heb ik met de gedachte gespeeld om cartoonist te worden. Ik herinner mij aankopen van boeken als ‘zo teken ik cartoons’ en dergelijke meer. Maar een eigen stijl heb ik mij nooit aangemeten en bij gebrek aan inspiratie heb ik die plannen maar opgeborgen. Dan is er de drieledige rockstar-skateboarder-basketballer droom geweest, maar ook nergens goed genoeg in geworden om er mijn brood mee kunnen verdienen.

Nu: Nu ben ik afgestudeerd Handelsingenieur en ook al beweerde ik in mijn laatste jaar nooit in de IT sector terecht te komen, werk ik in de IT sector als PreSales Consultant voor Video Conference toepassingen. Iets minder sexy als ik had gehoopt, maar ik amuseer mij wel, naast de stressfactor.

Later: Tja… later… Het antwoord dat mijn collegae die mogelijks deze blog lezen mogen onthouden: Mijn kennis van Polycom en Tandberg systemen uitbouwen om verder te evolueren richting business consultant en liefst het tot product manager te schoppen. Dat is voor mijn leven overdag. Daarnaast, by night, een succesvol singer-songwriter en gitaarvirtuoos. Niet teveel gevraagd toch?

De traditie wil blijkbaar dat ik dit ding nu doorgeef. Ik had gelukkig mijn handen wel gewassen van te voren, dus ik geef het weer prober proper door aan Dinzzz, Xixarro, Llleennn en Luis. GAAN!!

Advertenties

9 Reacties op “Als ik later groot ben…

  1. oeps, typefoutje…

    van de zenuwen waarschijnlijk.

  2. Het begint met een stokje en voor dat je’t weet ligt er een woud voor je deur, en van dat gooien krijg ik een pijnlijke schouder, daarom laat ik dit aan meer geoefende atleten.
    Toch waardeer ik het aanbod.

  3. Ik ben ook geen stokjesmens, maar deze ga ik wel aannemen. Ik was al op zoiets in die aard aan het broeden. Zal voor dit weekend zijn denk ik.

    Succes met singer-songerwriter-gitaarvirtuoosdroom!

  4. oei krijg ik stokje geworpen en wat moet ik daar mee doen???

  5. @ dinzzz: repetitive strain syndrome is een ware pest!

    @ xixarro: het weekend is al ver gepasseerd, en ik heb nog niks in de richting op je blog gelezen 😉 . En als ik ooit tot een eigen nummer kom waar ik tevreden van ben, dan gaat het hier als eerste te vinden zijn.

    @ luisindepels: je mag er mee doen wat je wil eigenlijk… je naam in kerven, de soep mee roeren, als fakkel gebruiken, … of eenzelfde soort bericht op je blog posten.

  6. ahha okidokie maar ik pas voor de stok! waarom? ik weet niets meer. Ik ben blij met mijn leven maar wil er niets mee uitrichten 😉 luizig leven.

  7. Potjandorie, helemaal vergeten!

    Ik had al eens een kladbladje genomen en opgeschreven wat ik vroeger wilde worden, maar ik kwam niet ver. Hopelijk lukt het beter als ik er aan begin. (ik zal maar geen dag meer beloven zeker? 😉 )

  8. Pingback: Mijn leven in: wat ik later wil worden « Xix’ weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s