verspilling

Situatieschets.

Je zit in een restaurant/bistro/…  en bent in de fase van je maaltijd kiezen. Ik probeer altijd iets te kiezen op basis van deze voorwaarden:

  1. ik lust het gerecht, meer nog, ik vind het lekker.
  2. ik heb er genoeg mee

De eerste voorwaarde is niet zo moeilijk aan te voldoen, aangezien ik quasi alles “lust”. Enkel lever, en onbewerkt organenvlees doet mij kokhalzen. Haggis vind ik dan weer een lekkernij.

De tweede voorwaarde ligt moeilijker, daar ik nogal een grote eter ben, en dus minder snel verzadigd. Je zal niet snel nog iets op mijn bord zien liggen als de serveuse langskomt met de vraag: “heeft het gesmaakt?”. Ik heb het er moeilijk mee om iets op mijn bord te laten liggen. Ik heb het er zelfs moeilijk mee om iets op het bord van mijn gezelschap te laten liggen… Het is zo’n zonde, eten weggooien. Je zal het mij niet snel zien doen. Zelfs een mislukt experiment zal bij mij eerder in de frigo belanden (om later terug op te warmen) dan in de vuilbak.

Zo ben ik eens gaan eten bij een Italiaan in Keulen, naar aanloop van een optreden dat we later die avond zouden gaan aanschouwen. Als gezelschap een kameraad en zijn vriendin. Ik bestelde een grote pizza (aangezien ik een grote eter ben), mijn kameraad een gewone spaghetti (normale eter) en zijn vriendin ook een grote pizza (quote: “Ik pak een grote pizza, want ik heb echt wel veel honger”). Een half uurtje later was mijn pizza op, de spaghetti was verorberd, maar de pizza van de vriendin was slechts met 1 kwart geslonken… “ik heb echt wel veel honger”…  Daar kon ik het niet bij laten… Ik moest en zou proberen de rest van de pizza binnen te werken. Ik ben niet trots wanneer ik zeg dat ik erin geslaagd ben. Maar de nakende verspilling trok mij over de streep. Alleen jammer dat die streep diende als grens van mijn capaciteiten.

Tijdens het optreden heb ik mij dan ook, noodzakelijk, zeer rustig gehouden, om al mijn energie te richten op het verteren van de massa pizza in mijn maag.

Advertenties

Een Reactie op “verspilling

  1. voor de allereerste keer ruineert het lezen van een blog posting mijn appetijt… Ooit eens 2 dagen slecht geweest van het eten van andouillette, wat neerkomt op een Franse versie van Haggis.
    Nope, dat eet ik nooit of te nooit meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s