Voor ons was het goed…

Gisterenavond besloten de vriendin en ik om een hapje te gaan eten in “De Paalse Plas”.

Bij onze bestelling werd ons gemeld dat het waarschijnlijk wel wat langer dan normaal zou duren wegens ziekte van 1 van de 2 keukenhulpen en collectieve bestellingen.

Fijn dat ze dat van te voren komen melden, dan kan je je daarop instellen.

Een klein uurtje later komt een beschaamde ober melden dat onze bestelling verloren is gegaan en dus nog niet doorbesteld is naar de keuken, maar hij verzekert ons dat onze bestelling voorrang krijgt op al de rest.

De extra vertraging was ons nog niet opgevallen aangezien er aan de tafel langs ons een gezin zat dat al voor ons aanwezig was en het ook nog zonder eten stelden. Hun bestelling was evenwel niet verloren gegaan, waardoor onze bestelling nu voorrang kreeg op die van hun.

Het ongenoegen was dan ook op hun gezicht af te lezen, wanneer wij eerder ons eten kregen.

Daar bovenop kregen we nog menige sorry’s van de zaakvoerder met een consumptie op kosten van het huis (“ah, doe mij dan maar een orvalleke”) terwijl onze buren op hun honger bleven zitten.

Tja… van ons hebben ze nog een (bescheiden) fooi gekregen, van onze buren ben ik daar niet zo zeker van.

nieuwe blog

Aangezien ik regelmatig wat commentaar kreeg dat ik hier teveel over muziek zat te zeveren (“als ik iets over muziek wil lezen, dan koop ik wel e boekske”), heb ik een nieuwe (overbodige) muziekblog opgericht met als uitgangspunt: mijn CD-rek.

Dus allen daarheen! Maar wel terugkomen ook eh!

Mijn CD-rek

Passie

Deze morgen las ik deze post op deze blog over deze site en ik herinnerde mij een gesprek dat mijn vriendin en ik recentelijk hadden over passie.

Hoe zou het inderdaad zijn om écht een passie te hebben? Om elke minuut vrije tijd die je hebt te willen spenderen aan dat ene ding? Om nergens anders over te willen praten?

Hoe zou dat zijn?

Vervelend voor je onmiddellijke omgeving volgens mij.

Neem nu voetbalcommentatoren op de radio. Ik kan mij niet voorstellen dat ik ooit zo gepassioneerd en non-stop over eender welk onderwerp kan praten.

Gelukkig beperkt deze passie zich dan nog meestal tot 1 onderwerp. Want ik zou niet graag met een voetbalcommentator samenleven die gewoonweg door alles gepassioneerd is:

“Eeeeeeeen we zijn begonnen. De vriendin gaat meteen aan de slag en duwt de handen onder water onmiddellijk gevolgd door het uitwringen van de dweil. Mooi één-tweetje rond de aftrekker en daar, mooie actie rond de tafelpoot. Verder naar het bankstel, de dressoir, de ladenkast, EN JA! DE VLOER IS SCHOON! DE VLOER IS SCHOON! Manmanman wat een actie…”

Jaja jong…

Het verlof zit er weer op. Vandaag is al de tweede dag dat de wekker weer op 06:00 stond te blinken.

De vakantie was plezant. Maandag om middernacht (of is het dan eigenlijk dinsdag) vertrokken. 13 uur later aangekomen in Pula, Istrië.

Duitsland: wegenwerken!
Oostenrijk: wegenvignet. €7,7 voor 10 dagen en toch nog tol moeten betalen voor de “TOENELL, DAS IEST FUR TOENELL”.
Slovenië: wegenvignet. €35 voor 6 maanden en nauwelijks autostrades te zien! Ge moet maar durven.

Militaire politie-uniformen aan de grensovergang naar Kroatië.

1 euro = + 7 kuna

Octopussalade!

In Pula was niet super veel te zien. Ok, fijn strand vlakbij de camping, het best bewaarde colosseum van de romeinse tijd en een amfitheater bespoten met grafitti en bevuild met stukgeslagen bierflesjes. Maar daarbuiten!? Niks!

Van Pula naar de stad KRK op het eiland KRK. KRK! “Ik koop een klinker Walter. Of nee. Wacht. Te duur! Doe het maar zonder! KRK!” Wat daar te zien was weet ik al niet meer. Niet veel dus waarschijnlijk.

Van KRK naar Split! Mooi. Oud paleis dat nog gebruikt wordt. Sfinksen en vooral veel boogjes. Duur eten. Verse scampi’s = veel geprul. Bosbrandje relatief dichtbij de camping.

Van Split naar Dubrovnik. Regen! Stortbui! Terug regen! Dubrovnik mooi voor een halve dag.

Van Dubrovnik naar Nationaal Park de Plitvice Meren. Schoon. Ongelofelijk schoon. 16 meren en veel meer watervallen. Blauw water. Groen water. Blauwgroen water. Grote slakken. Veel viskes. Sjieke dings.

Van Plitivice meren naar huis.

Regio Zagreb: nog veel kogelgaten!
Slovenië: nog altijd geen autostrades!
Oostenrijk: Tunnel richting Salzburg afgesloten, omleiding van een goed half uur.
Duitsland: File om half 2 ’s nachts richting Nurnberg. Ongeval. Camions!

Gearriveerd om 8u aan het appartement.

Foto’s volgen (misschien).

Yesh!

Vandaag is het de laatste dag voor mijn verlof. 2 weken! 10 werkdagen!

Het plan is om maandagavond met de wagen richting Kroatië te vertrekken. Ik ben wel niet zo’n kenner van het Europese wegennet, maar dat zal wel lukken zeker? In de richting van Keulen en dan rechts houden waarschijnlijk.

Als er mensen zouden zijn die eventueel nog tips voor Kroatië-trips hebben, laat het maar weten, want buiten “vertrekken op maandag” is er nog niet veel gepland.