Vitalski – Intiem

Gisteren ben ik met den deze, Fritsmeister en mijn vriendin naar de show “intiem” van Vitalski geweest. Je weet wel, die kunstenaar die Joyce Van Nimmen blijkbaar iets te stevig knuffelde tijdens Stanly’s Route.

Wel, ik had niet echt een idee wat te verwachten, en was dus ook niet klaar voor wat ik hoorde/zag. Hij begon met een liedje, en alhoewel ik, in tegenstelling tot Xtremels, geloof dat Vitalski wel kàn zingen, hield hij, volgens mij dus, expres geen toon. Waarom? Hij dacht waarschijnlijk dat het grappig zou zijn. Awel, ik kan u zeggen, het was een kwelling. Niet grappig, niet mooi, overbodig.

Er waren enkele piekjes. “Laf weer” (’dat is van dat weer als het zo regent, maar alleen op de gehandicapten’) was grappig. Voor de rest is mij weinig bijgebleven.

Op sommige momenten merkte je te goed waar de mosterd vandaan kwam, alhoewel je een dapper man moet zijn om een volledig doortrapt stukje à la Hans Teeuwen te doen.

Een tijdje had ik moeite niet in slaap te vallen. Dat kwam natuurlijk ook doordat ik verschrikkelijk moe was, maar toch, het zou niet mogen. Zeker niet als je weet dat we op de eerste rij zaten.

Om met een cliché te eindigen:

“We hebben het toch ma weer gehad! Da kunnen ze ons al nie meer afpakken!”

Jammer.