Flarden

Op weg naar de koffiekamer, kom ik vaak telefonerende personen tegen. Het is vaak amusant flarden van hun gesprek op te vangen.

Winnaar van vandaag was wel het volgende “engelstalige” zinnetje:

“that’s no good eh, nobody has a message on that”

En met de glimlach slurp ik aan mijn linde-thee.

Snotvalling

Om de zoveel maanden heb ik het zitten, een snotvalling. De vorige dateert alweer van midden augustus, alhoewel het toen eerder om een soort van keelontsteking ging volgens mij.

Wat het ook weze, het is ambetant. Branderig gevoel in de ogen, af en toe het gevoel alsof iemand een haartje uit mijn neus trekt met daaropvolgend een explosief genies, snotoverschot en tranende ogen.

Ik blijf natuurlijk wel op het werk. Een kleine snotvalling zal mij niet vellen. Zolang ik niet begin te ijlen van de koorts valt het allemaal nog wel mee.

Maar hoe slecht moet je je voelen om het inruilen van je werkplek voor je warme bed te kunnen verantwoorden?

Is het genoeg dat je opmerkingen krijgt in de richting van:

“Oei, gij zijt precies nie helemaal tegoei”
“Gisteren te zwaar op stap geweest? Nie? Ah, dan ligt het daar misschien aan.”
“Ge ziet er slecht uit.”

Of moet het licht in de tunnel reeds zichtbaar zijn?

En dan zie je…

En dan zie je een wagen rijden met een kind op de achterbank dat geen gordel draagt, maar wel een fluovestje.

Tja… als het kind dan bij een eventueel ongeluk op straat wordt gekatapulteerd, dan zien de andere automobilisten het tenminste liggen.

Zonde

Dan denk je al eens dat je het koopje van het jaar gaat kunnen binnenhalen. Dan denk je al eens dat je gemakkelijk wat winst gaat kunnen maken.

Een Furch gitaar stond te koop op kapaza. Ik kende het merk niet, maar nader onderzoek toonde aan dat het wel kwaliteit was. Bovendien zat er een gitaarkoffer bij en was de vraagprijs slechts €100. Aan een koffer alleen al spendeer je snel €60.

Dus ik mailde, ik belde, ik sprak af om te komen kijken.

Rutten, Tongeren, daar brandde de lamp. Ik kwam, ik zag, en ik liet ze daar. De huidige eigenaar had de gitaar ooit kado gekregen in een poging om zelf gitaar te leren spelen. Er was een reden waarom hij ze gratis had gekregen…

Een deukje hier en daar, dat is altijd mogelijk, daar hecht ik niet te veel belang aan, zo’n dingen kunnen gebeuren. Maar deze gitaar had erger meegemaakt…

Er was een niet-origineel passief element ingebouwd. Tot daar aan toe.

Daarnaast was er, volgens mij, gepoogd om eigenhandig een piezo element in te bouwen. Zulks element zit onder het zadel. Dit kan, na verwijdering van de snaren, gewoon uit de brug gehaald worden. Hier moet dan een beetje uitgefreesd worden zodat je zadel niet te hoog komt en je voldoende actie op je snaren behoudt. Het spreekt voor zich dat je hier gepast materiaal voor nodig hebt, en kennis van zaken. Ik zou er zelf nooit aan beginnen.

De persoon die deze gitaar onder handen had genomen had niet beter gevonden om de hele brug los te wrikken, om nadien te merken dat het niet zo simpel is om deze terug vast te maken op de klankkast. Houtlijmresten waren alomtegenwoordig. Uiteindelijk had hij/zij er waarschijnlijk niet beter op gevonden om de brug vast te vijzen in de klankkast…

Het zag er niet uit…

Zelfs de verlaging van de prijs naar €80 kon mij niet overhalen… deze gitaar kon geen dienst meer doen. De kist was ook al maar in povere staat.

Voor mij was het duidelijk, deze gitaar zou enkel dienst kunnen doen, zou ik ooit aan die grunge band beginnen, om ze op het podium aan stukken te slaan.

Zonde vond ik het. Nog meer nadat ik vandaag een email kreeg van een winkel in Nederland die de gitaren verdelen, zeggende dat dat type gitaar indertijd verkocht werd aan €650.

Zonde…

Ken je dat? (5)

Ken je dat, dat je van een bepaalde persoon van wie je dringend informatie moet hebben enkel een emailadres hebt, en dat je dan je vragen stelt via email, maar die persoon dus duidelijk niet zo vaak naar zijn/haar inbox kijkt als jij en je dan maar zit te wachten maar dat dat verschrikkelijk op uw zenuwen werkt omdat je wil weten wat het antwoord is?