Entries from april 2007
Bronnen van frustratie:
- als je in een quasi lege straat wandelt, en iemand wandelt VLAK achter je
- in een drukke winkelstraat achter een slenterend individu wandelen
- mensen die 2 data voorstellen om af te spreken, jij de tweede datum kiest en ze dan zeggen: “nee, doe toch maar de eerste”
- mensen die OVERAL een mening over hebben
- mensen met profileringsdrang
- mensen die midden in een vergadering hun zaken bijeen pakken, rechtstaan en dan al fluisterend in uw oor brullen: “IK MOET WEG”. Ja… dat had ik al door.
Dit is een niet exhaustieve lijst.
Categorieën: frustratie · stressfactor · werk
Het goed weer is al weer een tijdje bezig. Studenten lopen kortgebroekt en teengeslipperd door de straten, maar de zakenman kan zich een dergelijke kledingstijl niet direct aanmeten. Klanten hebben nu eenmaal geen interesse in de wollige kuiten van hun leverancier en vice versa.
Daarom blijft de lange broek aan, wordt de gelakte schoen aangesnoerd en het nette hemd dichtgeknoopt.
Als compensatie en om de arme zwetende zakenman toch wat te helpen zijn er plots hemden met korte mouwen ten tonele gekomen.
Maar daar ben ik niet volledig mee mee… Er is iets met hemden met korte mouwen. Iets distinctief “niet net”. Hoe onnozel sta je met een hemd met korte mouwen, in de broek gepropt en gestropt met een das? Vrij onnozel, al zeg ik het zelf.
Sommigen dragen dan een vest, waardoor de korte mouwen uiteraard niet opvallen. Maar ja, dan gaat je winst ook een beetje verloren. Van zodra het vest uitgaat, is er toch weer iets mis met de outfit.
Ik zie hier veel hemden rondlopen, maar heb nog geen enkel hemd met korte mouwen gezien (in de broek gedragen) waarvan ik dacht: “hmmm, ja, het gaat toch”.
Oprollen die mouwen!
Categorieën: bedenkingen · varia · werk · zever gezever
Vandaag las ik dit artikel.
Blijkbaar zijn er in een Chinees dierenpark enkele kinderen over een beschermende omheining geklommen die hun op een veilige afstand van een hoopje krokodillen moest houden. Daarna zijn ze begonnen met stenen te gooien naar de reptielen.
De krokodillen zagen de kinderen en dachten waarschijnlijk “hmmm, chinees” en hebben een 9-jarig scholier verslonden.
Gruwelijk. Zonder twijfel.
Nu is de krokodil die het kind als eerste aanviel, afgemaakt.
Waarom?
Gaan de andere krokodillen hier een les uit leren? Waarschijnlijk niet. Ik kan mij een conversatie tussen de overgebleven krokodillen al voorstellen:
- “hey, hebt gij Karel nog gezien?”
“nope, nie meer sinds ze ons die chinees hebben gegeven”
- “het zal em niet goed bevallen zijn. Ik zei nog dat er een gek laagje over zat.”
Die beesten handelden gewoon uit instinct. Ze kunnen volgens mij ook maar moeilijk hen “de schuld” geven.
Als er iets of iemand afgemaakt moet worden, laat het dan de begeleider van die kinderen zijn die hen uit het oog verloor. Of degene die de hekken niet “childproof” heeft gemaakt.
Maar ja, dan zitten we met ethishe issues uiteraard.
Categorieën: actualiteit · bedenkingen · eten · het menselijk wezen · natuur
Na een drukke week ook een vrij druk weekend gehad. Wat nu volgt is een korte, krachtige samenvatting:
Vrijdagavond:
Na een 2-tal pintjes in de bar (ja, wij hebben een bar op het werk, en ja, daar zijn het op vrijdagavond gratis pintjes) ongeveer de slechtste friet ooit in een frituur gegeten. Daarna richting Diepenbeek gereden om deel te nemen aan de Oude Zakken Cantus van de studentenvereniging waar ik indertijd nog Praeses van geweest ben. Ik wou het rustig houden. Mislukt.
Zaterdag:
Opgestaan met kater en zwaar verstopte neus. Weeral (de verstopte neus, niet zozeer de kater). Vroeg (half 10) opgestaan, wegens niet meer kunnen slapen met verstopte neus, en op het gemak richting vriendin vertrokken. Tomatensoepje gegeten in de Carestel langs de E313 richting Tessenderlo. Vriendin opgepikt voor bezoekje aan Eindhoven alwaar ze een broek wou gaan omruilen aangezien er zich al een ferme scheur langs de achterbroekzak had vertoond na slechts de tweede draagbeurt. Eerst nog een bezoekje gebracht aan het thuisfront en hup, naar Eindhoven. In Eindhoven gekke Jezus-roepende figuren. Altijd grappig. Broek omgewisseld. Geen probleem.
’s Avonds was het weer voetbal, maar wel maar een halve match voor ons, aangezien we nog verder moesten. De dames hebben uiteindelijk gewonnen met verpletterende 3-0 cijfers. Mooimooi.
Uit de kleedkamer, in de wagen, richting Het Krekelhof te Hasselt voor Dies Natalis van de oude studentenclub van de vriendin. Jaja, het was een reünieweekend. Wegens verstopte neus niets geproefd van 4-gangenmenu… Maar het zag er lekker uit. Omstreeks 4 AM terug naar huis gereden na een avond vol met cola en waterkes. Anders.
Zondag uitslapen, bijles geven, rustig… rustig…
En hup, hier zijn we weer. Maandagmorgen… plezant…
Categorieën: zever gezever
