Maandag blijft maandag.

Wat niet kapot is, moet ook niet gemaakt worden!

Onder dat motto maak ik vandaag de brug niet en ben ik gewoon gaan werken als elke maandag! Met wat spijt oorspronkelijk als gevolg van het zware weekend (galabal letteren – Dranouter aan Zee combo), maar de rust maakt veel goed.

Ik pak wel verlof als het druk is.

116

Vandaag las ik dit artikel in De Standaard.

Een Oekraïense geitenherder met de wonderbaarlijke leeftijd van 116 levensjaren is nog maagd. Zo zegt de titel toch.

Hij beweert dus dat hij nog nooit seks heeft gehad, met een vrouw weliswaar. Er staat geen foto van de man bij het artikel, maar dat kan ik nog geloven. Iets verder in het artikel steekt hij ook een lofzang af voor zijn domheid. Tja, wat kan je daar anders nog mee doen…

Maar je gaat mij niet wijs maken dat de man al zijn hele leven geitenherder is, zonder… 

“Hey, how are you doin’?”
-”bèèèèèèèèèh”

Dan stelt zich natuurlijk de vraag of het voldoende is om geen seks te hebben met iemand van het andere geslacht om jezelf maagd te noemen?

Stel dat dat genoeg is, dan kan dat dienen als een belangrijk wapen tegen terrorisme! Aangezien zelfmoordterroristen 40 maagden beloofd krijgen, en er liggen dan 40  “geitenherders” met 100+ leeftijd op hun te wachten, misschien denken ze dan een tweede keer na.

zweren

-”Do you swear to tell the truth, the whole truth and nothing but the truth, so help you God?”

“I do….    you bastard”

Ik hoor stemmen…

Tot tweemaal toe hoorde ik vandaag stemmen…

Stemmen waar normaal gezien geen stemmen te horen zijn.

Stemmen in het heiligdom der zakenman.

Op het toilet pak ik mijn gsm niet op! Op het toilet is het eventjes ME-time!

Hanen en basketbal

Gisteren ben ik, zoals elke dinsdagavond, weer met collegae gaan basketten. We waren deze keer met een oneven aantal (5 man) wat resulteert in een oneven strijd. Maar vrees niet, ik zat in het team van 3.

Naarmate de wedstrijd vordert, raakt de fut een beetje uit het spel. Je weet wel hoe dat gaat. Iemand heeft even geen goesting meer om te verdedigen, er wordt nonchalant omgesprongen met passen, de score wordt niet meer bijgehouden… kortom, de competitiedrang is weg.

Tot plots, een onbekende stem:

“Seg mannen, ik zie da gullie met 5 bezig zijt. Zin in matchke 3 tegen 3? Mag ik efkes meedoen?”

KNAL! Bittere ernst!

Het tempo wordt opgedreven, gemiste worpen resulteren in hevig vloeken, zweet dat eerder slechts parelde loopt van het voorhoofd, failure is not an option! Het is dan ook niet meer ‘gewoon een matchke onder collegae’, het is nu ware competitie, er zijn buitenstaanders aanwezig, het is alsof onze mannelijkheid zelve op het spel staat.

Noem het haantjesgedrag, noem het profileringsdrang, noem het wat je wil, maar het werd er wel interessanter en plezanter door!