Een knobbeltje… in mijn hand… of mijn vinger? Het zit net op het gewricht tussen mijn rechterhand en wijsvinger, aan de binnenkant. Wreed ambetant…
Volgens onze pa is het een “kiste”. Ik denk dat je het zo schrijft… Het is waarschijnlijk dialect, aangezien ik er niet direct iets van terugvind. Enkel dan in een artikel over kanker waar het synoniem aan “tumor” lijkt te zijn… Maar handkanker bestaat helemaal niet! (toch….?). Maar onze pa heeft het dus over een kiste. Dixit pa: “oh, das gewoon een kiste. Da nemen ze zo weg. Spuitje, klein snapke en hup, tis weg, niks aan.”
“Spuitje…” Ik hoorde dat woord en mijn aandacht verslapte… Neen, ik ben geen voorstander van spuiten. Als het nodig is, zal ik ze laten zetten, maar ik laat niet vrijwillig dingen in of door mij steken! De gedachte alleen al doet mijn honger verdwijnen.
Ik weet het, ik ben zeer plat in dat opzicht, en ben dan ook in volle tweestrijd of ik al dan niet met mijn situatie naar mijn dokter ga gaan. Het aanzicht van bloed doet mij zowiezo geen goed. Het zou niet mijn eerste “near-flauwal-experience” zijn. Geteleviseerde operaties hebben aan mij geen potentiele kijklustige. Films als Saw en Hostel zijn niet de films die mij tot aankoop van een ticket kunnen verleiden.
Bijkomend is ook nog het hoge slachtergehalte van mijn huisdokter! Mogelijks schrikt hij er niet van terug zonder verdoving het ding uit mijn hand te snijden! Het zou niet de eerste keer zijn. Ik herinner mij nog, omstreeks mijn 12de levensjaar, een hardnekkige uitslag in mijn elleboogholtes, gepaard gaande met hevige jeuk en vorming van een soort kleine wratjes. Ik hoor het hem nog zeggen: “Ah, maar die lepelen we er gewoon even uit! Daar voelt ge niks van!”. Hij zal er inderdaad niets van gevoeld hebben. Ik daarentegen voelde tot 10 maal toe een miniscalpel in mijn vlees zinken.
Nadat hij een eerste elleboogholte had behandeld (ik had er aan beide armen last van), stelde hij voor om de andere arm ook “onder handen te nemen”. Maar dat voorstel had ik vriendelijk afgewezen.
Een andere anekdote houdt in: “dikke teen, nagel, grote verdovingsspuit, te korte tijd gewacht om verdoving te laten werken, koud zweet, bleek”.
4 reacties so far ↓
sabine // januari 9, 2007 bij 4:51 pm |
Mocht je nog wat willen googlen om uw vrees te sussen, uw vader bedoelt een cyste. Das een soort afgelijnde holte met vocht of iets anders van materie en is geen tumor. Ze kunnen dat onderzoeken met een echo. Kan vanzelfs verdwijnen omdat uw lichaam hem absorbeert, maar kan ook groeien en als je daar dan last van krijgt nemen ze dat inderdaad weg.
Groeten,
zuster Sabine
niggle // januari 9, 2007 bij 4:54 pm |
aha, dan maar hopen dat mijn hand de absorptie-kaart trekt
sandra // januari 19, 2007 bij 9:33 pm |
hallo,
ik heb net zo, knobbeltje ,maar dan bij mijn middelvinger,aan de de binnekant van mijn hand.
ook net op de grens van hand naar vinger.eng he,heb vandaag foto,s laten maken.nu maar afwachten,kwam er gisteravond achter dat er ook een in mijn hals zit,nou wordt het helemaal fraai.
weet niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
niggle // januari 20, 2007 bij 2:12 pm |
@ sandra: mijn hand heeft ondertussen de absorptie-kaart getrokken.
hopenlijk is het bij jou niets ernstigs!