De stem aan de andere kant

Vandaag ben ik samen met een collega naar een congres geweest van één van onze leveranciers. Niet voor zozeer voor de presentaties van de producten, niet zozeer als gevolg van onze interesse voor het bedrijf of iets dergelijks, maar vooral voor een gezicht te kunnen plakken op de stemmen aan de andere kant van de telefoonlijn! En voor het gratis eten en drinken uiteraard.

Vandaag zag ik voor de eerste keer de mensen waar ik al meer dan een jaar telefonisch mee samenwerk! Een heel jaar! Meer zelfs! Je begint voor jezelf na een tijdje een beeld van die persoon samen te stellen. En op een dag als deze merk je dan dat je er over het algemeen volledig naast zit! Een stem is nu eenmaal niet iets wat altijd in overeenstemming met de rest van de persoon… 

Maar vervelend is wel, dat je daar rondloopt in de massa, op zoek naar een persoon van wie je het uiterlijk totaal niet kent. Je hebt wel een bepaald beeld voor ogen, maar dat beeld zie je alvast nergens rondwandelen… Je hebt alleen een naam, en een stem waar je zeker van kan zijn…  Komt daar ook bij dat de stem die jij in gedachten hebt, de stem is vervormd door de telefoonlijn. Niet gemakkelijk, kan ik je verzekeren. En als je dan plots toch, toevallig, via mensen die je al wel “kent”, de persoon tegenkomt, moet je je verrassing proberen te verbergen! “tiens, ik had mij precies toch iets anders voorgesteld”. Pijnlijk wordt het helemaal als je dezelfde teleurstelling in de ogen van de andere ziet… Ongemakkelijk wisselen de business kaartjes dan maar van eigenaar.

We zullen morgen wel bellen…

nog actualiteit

Eerder deze week las ik een verontrustend bericht op de standaard online. Vanaf 1 december (overmorgen) gaat het praktisch examen volledig op de openbare weg plaatsvinden. De manoeuvres die voorheen in de veilige omgeving van “het pleintje” werden gedaan, moeten op de openbare weg gedaan worden.

Alvast reden genoeg voor mij om mijn wagen niet langer te parkeren in de omgeving van een rijschool-examencentrum! Noem mij risico-avers, of beschuldig mij maar van gebrek aan vertrouwen in de nieuwe generatie chauffeurs, maar ik zou niet graag hebben dat mijn wagen als “real-time”-substituut moet dienen voor een aluminium paaltje op wieltjes dat van voldoende mousse-buffer voorzien is!

En wat is de motivatie om deze manoeuvres naar de openbare weg te verhuizen? “een meer realistische evaluatie toelaten”… Dat ze dan in de eerste plaats dat ongeïnteresseerd individu op de passagierszetel wegwerken! Dit gaat enkel als extra stressfactor dienen op een moment door menig toekomstig chauffeur reeds gestigmatiseerd als “sterfmoment”.

Nee, ik ben gene fan van het idee. Waarschijnlijk weer een “beslissing van het gezond verstand” van minister Landuyt… zoals zijn afschuwelijke posters, het product van de watisuwexcuus – campagne…  Daar snap ik het nut al volledig niet van. Mijn gezond verstand vertelt mij niet een wegposter te proberen te lezen als ik met 120km per uur over het wegdek scheer!

Prior

Om even de actualiteit erbij te halen. Midden volgend jaar is er geen onderscheid meer tussen prior en non-prior postzegels. Alle postwisseling wordt dus prior, dringend…

Is het niet zo dat van het moment dat alles dringend is, niets meer dringend is?

Als alles de hoogste prioriteit heeft, hoe kunnen we dan nog kiezen aan wat het eerst te beginnen? Dan valt alles terug op de laagste prioriteit en bedienen we ons met het FIFO-principe, of van tijd tot tijd, “wiehethardstroeptwordtheteerstgeholpen” – principe. Dit laatste grijpt terug naar de natuur van de mens, het Darwinistische “survival of the fittest”! Degene van wie de stembanden het laatste scheuren, verdient mijn tijd!

Klimaatregeling

Al ooit opgemerkt dat navenant het buiten kouder of warmer wordt, de temperatuur binnen stijgt, respectievelijk daalt? Waar zit de logica vraag ik mij af?

In de zomer is het normaal gezien warm buiten. Wat als gevolg heeft dat we minder en dunnere kleding gaan aantrekken. Maar van zodra je een gebouw met “klimaatregeling” binnenkomt, zetten de konijnen zich tegen het hek! Terwijl het in de winter (normaal gezien) koud is buiten, waardoor de modale medemens zich goed aankleedt en in laagskes werkt, zorgt de “klimaatregeling” voor een olijke 24 graden. Tot groot jolijt van de zweetklieren.

 ik snap het niet goed… maar het is hier wel te warm om te werken…

vrouwen en multitasking

Zoals menig man wel ooit in zijn gezicht geveegd krijgt doorheen zijn leven: “vrouwen kunnen meerdere dingen tegelijkertijd, terwijl mannen hier niet toe in staat zijn”. Ik heb hier zo mijn eigen mening over..

Volgens mij is het niet zo dat mannen geen meerdere dingen tegelijk kunnen, maar zijn mannen sterker in het focussen op 1 ding, meestal hetgeen waarmee ze bezig zijn. Terwijl vrouwen elke ‘pauze’ toewenden om zich met iets anders bezig te houden. Dus het is niet: “vrouwen kunnen meerdere dingen tegelijk”, maar: “vrouwen kunnen niet slechts 1 ding tegelijk”. Dat is trouwens geen verwijt (vooraleer ik hier de toorn van vrouwelijk bloglezend vlaanderen over mij heenkrijg ), en ik ben ook zeer zeker dat dit voor lang niet alle vrouwen opgaat.

Waarop baseer ik nu deze uitspraak? Ik baseer deze uitspraak op mijn observatie van vrouwen achter het stuur. Meerbepaald vrouwen achter het stuur, stilstaand in de file of stilstaand voor een rood licht. U moet er maar eens op letten. Wanneer een vrouw voor een rood licht staat begint ze onmiddellijk in het handschoenvakje haar documenten te organiseren, in haar ’sjakoche’ die lang verloren gewaande haarspeld te zoeken of haar make-up te herorganiseren. Terwijl een man voor een rood licht slechts aan 1 ding denkt: “WORD GDVRDMME GROEN!!!”.

Het is volgens mij daarom ook, dat wanneer het licht op groen springt, de vrouw achter het stuur dit vaak niet doorheeft, en pas haar rechtervoet laat zakken op het moment dat ofwel het rijvak langs haar begint te bewegen, ofwel wanneer de man achter het stuur achter haar met de lichten begint te flikkeren. Ik wil hier trouwens niet bijdragen aan het vrouwonvriendelijke “tis wier ‘n vraa” principe! Het is louter een observatie.